Eigenlijk hadden we hier gisteren al naar toe willen gaan, maar het blijkt toch steeds weer dat je minder op een dag kunt doen als je zou willen L Vanmorgen dus vroeg opgestaan, ontbeten, esky (koelbox) gevuld en de auto weer ingeladen, blik op oneindig en door het heuvelachtige landschap richting Pemberton gereden. Halverwege zagen we in een weiland weer een inheemse diersoort die Joey nog niet gezien heeft, namelijk de 'Emu' dus op de rem en op onderzoek uit. Toen we net de auto verlaten hadden gingen ze al op de loop, gelukkig hebben we wel een paar foto's kunnen maken. Toen we Pemberton binnenreden stond er een oude stoomtrein en Joey als liefhebber van 'Thomas de trein', dacht gelijk dat we in Groot Waterton waren en dat deze trein Stanley heette, we konden niet anders dan hier even een stop maken. Daarna verder gereden naar de Tourist Information van Pemberton en gevraagd waar de boardwalk was door de boomtoppen, bleek dat in Walpole, nog eens 1,5 uur verderop. Nee dat was ons echt te veel, we moeten vandaag ook weer terug naar Mindarie en een rit van 3,5 uur gaat dan nog wel. Dus we nemen dan maar genoeg met het bezoek aan een Karri bos (Karri is een Eucalyptus diversicolor en kan wel tot 90 meter hoog worden). Wij als Karri-explorers gewapend met een dagpas voor de nationale parken, off-road de bossen in van het Warren-National Park op zoek naar de Dave Evans bicentennial tree, welke slechts 75 meter hoog is, omdat dit de hoogste boom is in de directe omgeving van Pemberton, hebben ze daar een brandwachtpost van gemaakt en in de top een uitkijkpost gemaakt, als je wilt kan je gewoon naar boven klimmen. Nou dat is geloof ik niet aan ons besteed. Ongezekerd over pennen van betonijzer 75 meter omhoog, no way... Alhoewel Joey al weer van de 4^e trede moest worden gehaald. Na een stop bij deze boom en een rondwandeling door dit bos, zijn we verder gereden naar een 'Lavender and Berry farm' Deze staat bekend om zijn overheerlijke pannekoeken. Na een rondwandeling door de tuinen en langs de bramen en lavendel op het sprookjesachtige teras in de zon begonnen aan onze pannekoek met bramen erin, warme bramensaus erover en in het midden een bol ijs, Een lekker drankje erbij, what a life!!!. Oja, wat ik nog vergeet te vertellen, voordat de pannenkoeken klaar waren zijn we nog even naar het weiland met Alpaca's gelopen, een bruine en een witte, andere mensen waren ons net voor en stonden aan het hek naar deze dieren te kijken, misschien raad je het al, de bruine kijkt naar deze mensen, komt een stap dichterbij en 'Flatsch....' Hij spuugde zo bij een van die mensen in het gezicht van een grote afstand. Wij konden niet anders dan in een deuk liggen, wat een geluk dat wij hier niet eerder waren, anders hadden wij deze fluim in ontvangst kunnen nemen. Na de luch weer in de auto en naar Mindarie gereden, daar aangekomen konden we zo aanschuiven want Yvette had een heerlijke spaghetti bolognese klaar staan. Na een avondje foto's kijken en kletsen over onze twee daagse trip was het zo weer laat en tijd voor ons mandje.